บ้านทอมดี้ มิตรภาพ ที่ อบอุ่น
บ้านทอมดี้  |  ทอมดี้ น่ารัก |  หาเพื่อน |  คลับ คนน่ารัก  |  ห้องคุยสด Tomdy Chat |  กระดานข่าว |  น่ารักดอทคอม  |  สมัครสมาชิก      

หาแฟนต่างชาติ

Light Mode : เป็น บอร์ด ที่จะไม่แสดง comment อ่านข้อความอย่างเดียว เท่านั้น !!
Member
Profile ของ pnon
pnon
Level : 0
ส่งจดหมายถึง นนทกร(N) IP-address : 118.173.175.87
SpeedTest

speedtest

Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 29
ตอนที่ 29 : เพื่อนรักเพื่อนแค้น...มิตรภาพของความเป็นเพื่อน


“เอ่อ...ภีม ชั้นขอโทษนะเพื่อน” โอมเดินเข้าไปหยุดยืนหน้าอดีตเพื่อนสนิทก่อนจะเอื้อนเอ่ยประโยคที่ติดค้างในใจ

“ผลัวะ...ว้าย” หมัดลุ่นๆของภีมเสยเข้ามุมปากของอีกคนจนลงไปนั่งกองกับพื้น เรียกเสียงตกใจจากเพื่อนๆที่เห็นเหตุการณ์ จนเมย์และโก้ต้องรีบเข้ามาจับตัวภีมไว้ไม่ให้ทำอะไรรุนแรงไปมากกว่านี้

“เฮ้ย ภีม ใจเย็นๆเว้ย” เมย์พยายามดึงให้เพื่อนใจเย็นลง

“ไอ้นก ชั้นว่าแผนแกไม่เวิร์คแล้วว่ะ มันจะฆ่ากันตายซะก่อนอ่ะดิ” ปันหันไปกระซิบกับนกที่ยังยืนอึ้งอยู่เหมือนกัน ก็ไม่คิดว่าภีมจะโกรธโอมมากขนาดนี้ ส่วนอีกหนึ่งสาวคู่หมั้นหมาดๆของภีมก็ได้แต่ยืนมองคนรักอย่างตกตะลึง

“แกทำกับชั้นขนาดนั้นแล้วยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอวะ ความเป็นเพื่อนของเรามันจบไปตั้งแต่แกหักหลังชั้นแล้วไอ้โอม...พวกแกก็ปล่อยดิวะ จะจับทำไมเนี่ย” ภีมต่อว่าคนตรงหน้าที่ค่อยๆลุกขึ้นจากพื้นและเช็ดเลือดที่มุมปาก ร่างสูงพยายามสะบัดตัวให้หลุดจากการเกาะกุมของเมย์และโก้แต่ไม่สำเร็จ

“ชั้นขอโทษที่หักหลังแก แต่ชั้นรักแพทเค้าจริงๆนะเว้ย” โอมมองหน้าเพื่อนๆ เรื่องนี้เค้าเป็นคนผิดและตอนนี้เค้าก็พร้อมจะยอมรับทุกสิ่งที่ตัวเองก่อไว้

“แกแน่ใจ ว่าแกรักแพท” ภีมถามย้ำให้แน่ใจด้วยท่าทางที่เย็นลง ทำให้เมย์และโก้ค่อยๆปล่อยตัวภีมให้เป็นอิสระ

“ชั้นรู้ว่าก่อนหน้านี้ชั้นอาจจะเลวในสายตาแก แต่ตอนนี้ชั้นรู้แล้วนะว่าชั้นรักแพทจริงๆ” โอมตอบคนตรงหน้าก่อนจะหันไปสบสายตากับแพทที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

“ก็ดี...ผลัวะ” หมัดที่สองตามไปเสยใบหน้าของโอมให้ลงไปนั่งกองกับพื้นอีกครั้ง

“ว้าย...พอแล้วภีม หยุดนะ” แพทตกใจที่เห็นคนรักโดนต่อยอีกครั้งเลยเผลอลงไปนั่งขวางอีกคนให้พ้นจากหมัดของภีมด้วยความเป็นห่วง

“หลีกไปนะแพท ภีมจะเอาเลือดหัวมันออก เลือดชั่วๆของมันจะได้เจือจางลงบ้าง มันจะได้หัดรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง ไม่ใช่เอาแต่พูดพล่อยๆแบบนี้” ภีมทำท่าจะเข้าไปซ้ำอีกรอบแต่แรงดึงที่แขนเสื้อทำให้เค้าต้องหันไปมอง

“ภีมคะ” นัทเอ่ยห้ามคนรักหวังให้เค้าใจเย็นลง ร่างสูงชะงักไปทันทีเมื่อสบสายตาเว้าวอนของคู่หมั้นสาว

“เหอะ รู้งี้ให้นัทห้ามมันแต่แรกดีกว่า ชั้นกับแกจะได้ไม่ต้องเหนื่อย” เมย์หันไปกระซิบกับโก้ พวกเค้าห้ามกันแทบตายมันไม่ยอมฟัง ทีสาวพูดแค่2คำกลับยอมหยุดซะงั้น

“ชั้นรู้ว่าชั้นผิด ก็ตอนนั้นชั้นยังไม่พร้อมนี่หว่า ชั้นยอมรับผิดทุกอย่างนะ” โอมค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นอีกครั้ง

“น้ำหน้าอย่างแกเนี่ยนะ แต่ก็สมกันดี หญิงก็ร้ายชายก็เลว เหมาะสมกันจริงๆว่ะ” ภีมต่อว่าคนตรงหน้ารวมไปถึงอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆทำเอาทุกคนตกใจไม่คิดว่าจะได้ยินคำแบบนี้จากปากของภีม

“แกจะด่าจะว่าชั้นยังไงก็ได้ชั้นยอม แต่ขอให้ด่าชั้นคนเดียวเถอะว่ะ อย่าพาลไปว่าแพทเลย” โอมขอร้องทั้งคำพูดและสายตา

“ทำไมชั้นจะว่าไม่ได้วะ ไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้หรือไงที่ทำให้แกยอมทรยศเพื่อน ผู้หญิงคนนี้ไม่มีค่าสำหรับใครทั้งนั้นแหละ พอว่างจากชั้นก็ไปนอนกับแก ตอนนี้พอมีปัญหากับแกก็วิ่งกลับมาชั้น ทำไมชั้นต้องให้เกียรติผู้หญิงแบบนี้ด้วยวะ”

“ไอ้ภีม หยุดพูดจาดูถูกแพทเดี๋ยวนี้นะเว้ย” โอมเริ่มทนไม่ไหวยกนิ้วชี้หน้าด้วยความโกรธที่อีกคนต่อว่าคนรักทำให้เค้าลืมไปว่ามาที่นี่เพื่อช่วยภีมไม่ใช่มาทะเลาะกันอย่างตอนนี้

“ทำไมชั้นจะพูดไม่ได้ ผู้หญิงมักมากแบบนี้ บอกตรงๆ ยกให้ชั้นฟรีๆตอนนี้ยังไม่เอาเลยว่ะ” ประโยคเด็ดของภีมทำเอาอึ้งกันไปทั้งวง โดยเฉพาะแพทที่ยืนหน้าซีดกับคำต่อว่านั้น

“ไอ้ภีม...แก” ความอดทนของโอมหมดลงจึงส่งหมัดไปกระแทกใบหน้าของเพื่อนรักให้หยุดพูดจาทำร้ายกันเสียที

“ผลัวะ...ว้ายภีม” แรงชกจากโอมทำให้ภีมล้มลง มีเลือดไหลออกจากมุมปาก นัทรีบเข้าไปประคองคนรัก ส่วนเพื่อนๆที่เหลือรีบเข้าไปจับตัวโอมไว้

“โอ๊ย มันจะอะไรกันนักหนาวะ เรียกให้มาช่วย ไม่ใช่มาทำให้มันแย่ลงกว่าเดิมนะเว้ย” โก้ที่ล็อคคอโอมไว้บ่นให้เพื่อนได้ยิน

“แกไม่ได้ยินที่มันพูดรึไงวะ เรื่องระหว่างชั้นกับแพท ชั้นรู้ว่าชั้นผิด ผิดที่ไปแย่งแฟนแกมา ผิดที่ชั้นไม่รับผิดชอบชีวิตเค้าจนเค้าต้องแท้งลูกชั้น ผิดที่ชั้นดูแลเค้าไม่ดีพอไม่เหมือนกับที่แกดูแลเค้ามาตลอดตอนที่คบกัน แต่ตอนนี้ชั้นมาเพื่อจะขอโทษให้แกยกโทษทุกสิ่งที่ชั้นทำไว้กะแก และมาเพื่อขอโอกาสที่จะดูแลคนที่ชั้นรักอีกครั้ง และชั้นก็มั่นใจว่าชั้นรักแพทไม่น้อยไปกว่าที่แกเคยรักหรอกนะเว้ย” โอมระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจออกมาจนหมด น้ำตาลูกผู้ชายคลอในแววตาที่มองมายังเพื่อนรักที่กำลังเช็ดเลือดที่เริ่มไหลลงมาหยดเป็นดวงบนเสื้อสีขาวที่สวมใส่อยู่

“ภีมค่ะ...พอเถอะนะ” นัทรีบห้ามเมื่อเห็นภีมเริ่มเดิมเข้าไปใกล้โอมอีกครั้ง เธอไม่ได้กลัวว่าภีมจะไปทำร้ายอีกคนหรอก แต่เธอเป็นห่วงเค้ามากกว่ายิ่งเห็นรอยเลือดที่มุมปากและที่เสื้อ นัทก็ยิ่งเป็นห่วง ตอนนี้เธออยากพาเค้าไปทำแผลแล้ว ภีมหันมายิ้มให้นัทก่อนจะจับมือบางมากุมไว้ข้างนึงและเดินไปหยุดตรงหน้าโอมที่ยังคงโดนเพื่อนๆจับตัวไว้

“ชั้นก็หวังว่าแกจะทำได้อย่างที่พูด อย่าให้ชั้นเสียความรู้สึกกับแกเป็นครั้งที่2อีกละกัน” ภีมกล่าวนิ่งๆ ทำเอาเพื่อนๆงงว่าทำไมมันเปลี่ยนอารมณ์เร็วจังวะ

“แกหมายความว่าไงวะ” โอมถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

“ชั้นก็แค่อยากจะให้แกยอมรับผิดกับสิ่งที่แกเคยทำ ลูกผู้ชายถ้ากล้าทำกล้ารับ มันก็สมควรได้รับการยกโทษไม่ใช่เหรอวะ” ภีมยิ้มให้คนตรงหน้า

“หมายความว่าเมื่อกี้ แกแกล้งพูดยั่วให้ชั้นโกรธแกงั้นเหรอ” โอมมองเพื่อนอึ้งๆ ภีมยักคิ้วและยิ้มรับ เพื่อนๆที่เหลือต่างก็ถอนหายใจโล่งอก คิดว่าคืนนี้จะต้องหามส่งโรงพยาบาลกันซะแล้ว

“คนอย่างแก ถ้าไม่ทำแบบนี้จะยอมพูดเหรอวะ อย่างน้อยชั้นก็จะได้รู้ไงว่าแกรักแพทจริงๆ” ภีมยิ้มให้โอมอย่างจริงใจ

“โห...แสบมากเลยภีม เล่นเอาตกอกตกใจกันหมด แต่เล่นกันเลือดตกยางออกอย่างนี้ไม่ลงทุนไปหน่อยเหรอวะ” นกยอมยกนิ้วให้เพื่อนเลย วางแผนช่วยมัน กลับโดนภีมซ้อนแผนซะขวัญกระเจิงกันหมด

“อะแน่นอน ไม่งั้นชั้นจะคบกับพวกแกได้ไง” ภีมหัวเราะอารมณ์ดีที่ได้เอาคืนเพื่อนๆบ้างแม้จะเจ็บตัวไปหน่อยก็เถอะ

“เออ...ชั้นยอม เจ้าเล่ห์มากเพื่อน นัทระวังโดนมันปั่นหัวนะ เจ้าเล่ห์ขนาดนี้” นกยอมยกธงขาวแต่ไม่วายแอบวางระเบิดให้ภีมต้องรีบกู้

“เฮ้ย...อย่าหาเรื่องดิวะ กับคนนี้ชั้นไม่เคยหลอกนะ พูดจริงทำจริงรักจริงมีแต่ความจริงใจเว้ย...อุ๊ย” ภีมคว้าคนรักมากอดพร้อมหยอดคำหวานเลยได้รับรางวัลเป็นการหยิกสีข้าง ก่อนที่นัทจะพยักหน้าให้ภีมหันไปมองแพทที่ยืนน้ำตาคลออยู่ข้างๆโอม

“เอ่อ แพท ภีมขอโทษนะที่พูดแรงไปหน่อย” ภีมกล่าวขอโทษ เมื่อกี้เค้ากลัวไม่สมจริงเลยพูดคำที่ค่อนข้างรุนแรงออกไป

“ไม่เป็นไร แพทก็เป็นแบบนั้นจริงๆนี่ ก็สมควรแล้วล่ะที่จะโดนต่อว่าแบบนั้น ขอตัวก่อนนะ” แพทเดินหนีไปพร้อมหยดน้ำตา

“อุ๊ย เจ็บนะคะ หยิกภีมทำไมเนี่ย ภีมเจ็บอยู่น้า” ภีมโอดโอยเมื่อโดนคนรักทำร้ายร่างกายอีกครั้ง

“ก็ใครให้ปากร้ายแบบนั้นละคะ สมควรแล้วที่จะโดนต่อยแบบเนี๊ยะ” นัทแกล้งเอานิ้วจิ้มไปที่มุมปากของภีม ทำให้ร่างสูงร้องโวยวายอีกรอบ

“โอ๊ย พอแล้วค่ะ พอแล้ว ก็ขอโทษแล้วไงคะ” ภีมรีบจับมือคนรักเอาไว้พร้อมออดอ้อน

“เอ่อ ภีม ชั้นขอโทษแกสำหรับทุกๆเรื่องนะ รวมถึงที่ต่อยแกไปเมื่อกี้ด้วย” โอมยื่นมือมาตรงหน้า ทุกคนลุ้นกับภาพที่ได้เห็นว่าเพื่อนที่ทะเลาะจนเลิกคุยกันไปกว่า3ปีจะคืนดีกันมั้ย

“ชั้นก็ขอโทษแกเหมือนกันที่ต่อยแกไป2ครั้ง ถือว่าหายกันนะ” ภีมค่อยๆยื่นมือไปจับกับมือของโอม เพื่อนๆเฮลั่นที่เหตุการณ์จบลงด้วยดี

“ขอบใจมากเพื่อน แกไม่ต้องห่วงเรื่องแพทนะ เดี๋ยวชั้นไปเคลียร์เอง” โอมยิ้มดีใจก่อนจะเดินไปตามทางที่แพทเพิ่งเดินไปให้ที่เหลือได้แต่มองตาม

“เฮ้อ...จบเรื่องซะที ฉลองกันต่อเลยดีมั้ย” โก้ถอนหายใจและชวนคนอื่นๆดื่มกันต่อ

“พวกแกกินกันต่อเลย ชั้นขอบายว่ะ ยังเจ็บปากอยู่เลยเนี่ย” ภีมปฏิเสธคำชวน ก่อนจะหันไปอ้อนคนรักที่ยืนมองอยู่

“ไม่ต้องมาทำเสียงแบบนั้นเลย ทำตัวเองก็ทำแผลเองละกัน” นัทสะบัดตัวให้หลุดจากอ้อมกอดของภีมและเตรียมจะเดินหนีไปหากไม่โดนอีกคนรั้งแขนเอาไว้ซะก่อน

“เดี๋ยวสิคะ นัทจะใจร้ายกับพี่จริงๆเหรอคะ ดูดิไหนจะหัวแตก แล้วปากยังแตกอีกอ่ะ” ภีมออดอ้อนคนรักได้น่าหมั่นไส้มากในสายตาของเพื่อนๆ หมดมาดนิ่งๆของคนขี้เก๊กไปเลย

“อยากกระโดดถีบมันจริงๆ นัทช่วยพามันไปทำแผลหน่อยเถอะ ก่อนที่พวกพี่ๆจะทนไม่ไหวแล้วมันจะได้แผลเพิ่ม” เมย์เร่งให้นัทพาภีมไปให้พ้นหูพ้นตา

“ไม่ต้องมาไล่เลย พวกแกยังมีคดีค้างกับชั้นอยู่นะ พรุ่งนี้มีเคลียร์กันยาวแน่ แต่ตอนนี้ชั้นขอพาคู่หมั้นไปเข้าหอ เอ้ยไปช่วยทำแผลก่อนนะ” ภีมต่อว่าพลางชี้หน้าเพื่อนๆ ก่อนจะหันมาหยอดคำทะลึ่งใส่นัท เมื่อได้รับสายตาดุกลับมาเลยต้องรีบเปลี่ยนคำพูดทันที และรีบกึ่งลากกึ่งจูงคนรักกลับบ้านพักไปโดยไม่สนใจสายตาของใครๆที่มองมา

“เอ้า พระเอกนางเอกกลับไปพักผ่อนแล้ว พวกเรามาฉลองกันต่อดีกว่า เฮ้...” นกชวนเพื่อนๆฉลองกันต่อที่แผนสำเร็จแม้จะไม่ได้ตรงตามที่วางแผนไว้ทั้งหมดก็ตาม




กลับมาถึงห้อง ภีมก็โดนนัทไล่ให้ไปถอดชุดที่เปื้อนทั้งดินทั้งเลือดออกและอาบน้ำให้เนื้อตัวสะอาด ร่างสูงใช้เวลาไม่นานก็ใส่เพียงชุดคลุมอาบน้ำออกมาในสภาพผมเปียกโชก

“มานั่งนี่ค่ะ สระผมด้วยเหรอค่ะ แผลโดนน้ำอีกแล้วนะ” นัทเรียกให้ภีมมานั่งลงที่ปลายเตียงและใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมให้

“ก็ล้างเอาทรายออกนะ” ภีมรั้งให้ร่างบางมานั่งบนตักแทน

“คิดอะไรทะลึ่งอีกแล้วใช่มั้ย ปากหายเจ็บแล้วเหรอคะ” นัทต่อว่าสายตาของภีมที่มองแถวหน้าอกของเธออยู่ ยิ่งเธอใส่เพียงชุดคลุมเพื่อเตรียมตัวจะอาบน้ำแบบนี้ยิ่งแลดูเซ็กซี่ในสายตาเค้า

“ก็คู่หมั้นภีมออกจะสวยน่ามองไปทั้งตัวนี่คะ” ภีมยังคงลวนลามอีกคนด้วยสายตาจนนัททนไม่ไหวเอาผ้าขนหนูคลุมศีรษะภีมไว้และลุกไปหยิบกล่องยามาทำแผลให้

“อุ๊ย เบาๆสิคะ” ภีมสะดุ้งเมื่อนัทเอาสำลีแตะโดนแผลที่มุมปาก

“แหม เพิ่งจะเจ็บเหรอคะ ทีเมื่อกี้ปากเก่งนักนะ นัทเพิ่งรู้ว่าภีมปากจัดเหมือนกันนะเนี่ย” นัททำเสียงดุแต่ก็ลดน้ำหนักมือลง

“ก็จำๆมาจากละครค่ะ ภีมไม่ใช่คนปากร้ายซะหน่อย ปกติภีมเป็นคนปากหวานจะตายนัทก็รู้นี่คะ” ภีมตอบพลางมองริมฝีปากของอีกคนไปด้วย

“ค่ะ แต่ไม่ต้องไปปากหวานพร่ำเพรื่อกับสาวๆคนอื่นด้วยนะคะ ไม่งั้นโดน” นัทจัดการปิดผ้าก๊อซบนแผลที่หน้าผากของร่างสูง เอากล่องยาไปเก็บและเดินหายลับไปหลังประตูห้องน้ำให้ภีมมองตามตาละห้อยที่คว้าร่างบางเอาไว้ไม่ทัน



“ยังไม่นอนอีกเหรอคะ” นัทเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นภีมนอนมองตาแป๋วอยู่บนเตียงพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ไม่ต้องมายิ้มแบบนี้เลยนะ ป่วยอยู่นะคะ วันนี้ก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เพราะฉะนั้นต่างคนต่างนอน เข้าใจมั้ย” นัทยื่นคำขาด ก่อนจะแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มและนอนหันหลังให้ร่างสูงทันที

“นัทอ่ะ” ภีมท้วงติงและเขยิบเข้าไปใกล้

“ภีมคะ” เสียงดุที่ดังขึ้นทำเอาภีมลดมือที่เตรียมจะโอบกอดอีกคนลง

“ภีมแค่จะกอดเฉยๆเอง” ภีมตอบเสียงอ่อยๆ ถ้าเพื่อนๆมาเห็นเค้าในตอนนี้หมดกันโดนแซวยับแน่ เมื่ออีกคนไม่เอ่ยห้ามอะไรอีก ภีมก็ค่อยๆขยับตัวเข้าไปชิดและรั้งคนรักมากอดแนบกาย ก่อนจะหลับไหลไปในอ้อมกอดของกันและกัน



แสงแดดที่สาดส่องผ่านม่านหน้าต่างปลุกให้สองร่างที่นอนกอดก่ายกันอยู่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ภีมค่อยๆลืมตาและมองใบหน้าของนัทที่ซุกอยู่กับอกของเค้า ขนตางอนยาวค่อยๆขยับเป็นสัญญาณว่าร่างบางคงจะตื่นในไม่ช้า

“หืม...ภีมตื่นนานแล้วเหรอคะ” นัทลืมตาขึ้นมาก็เจอกับสายตาของคนรักที่นอนมองเธออยู่แล้ว อดแปลกใจไม่ได้ที่วันนี้ร่างสูงตื่นก่อนเธอ

“เพิ่งตื่นก่อนนัทแป๊บเดียวเองค่ะ หลับสบายมั้ย” ภีมค่อยๆเกลี่ยผมที่ตกลงมาปิดใบหน้าของคนรักออกก่อนจะลูบไล้ไปตามโครงหน้าของนัทอย่างหลงใหล

“ค่ะ” นัทสบตากลับไปชักรู้สึกร้อนๆหนาวๆกับสายตาของอีกคนที่มองมา จึงขยับตัวจะลุกลงจากเตียง แต่ภีมก็ไวกว่ารีบพลิกตัวมาดักไว้ไม่ให้นัทขยับตัวไปไหน

“จะรีบไปไหนคะ ยังเช้าอยู่เลย” ภีมรั้งร่างบางเข้ามาแนบชิดตัว

“เอ่อ ไหนๆก็ตื่นแล้ว ก็จะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวไงคะ” นัทพยายามใช้สองมือดันไหล่ของคนด้านบนไว้

“เดี๋ยวสิคะ เมื่อวานเราหมั้นกันแล้วนะ แต่ยังไม่ได้ส่งตัวเข้าหอกันเลยอ่ะ” ภีมไม่อ้อมค้อมบอกความต้องการของตัวเองให้อีกคนรับทราบทันที

“เอ่อ แต่นี่มันเช้าแล้วนะคะ เดี๋ยวก็โดนคนอื่นๆล้อหรอก” นัทพยายามหว่านล้อมให้ภีมเปลี่ยนใจ

“ไม่มีใครมากวนหรอกค่ะ เมื่อคืนดื่มกันต่อแบบนั้น กว่าจะตื่นก็เกือบเที่ยงนู่นแหละ” ภีมค่อยๆก้มใบหน้าลงไปหาเป้าหมายคือริมฝีปากบางเฉียบของอีกคน

“แต่ภีมเจ็บปากอยู่นะคะ” นัทหาข้ออ้างสุดท้ายมาต่อรอง

“เจ็บแค่นี้ภีมทนได้ค่ะ แต่ถ้าไม่ได้รักนัทตอนนี้ ภีมคงทนไม่ได้หรอกนะคะ” เจอลูกอ้อนแบบนี้เข้าไป หมดแล้วถ้อยคำที่จะห้ามปรามร่างสูง ทำได้แค่ปล่อยให้อีกคนทำตามที่ใจต้องการ

เมื่อคนรักนิ่งเงียบเป็นการอนุญาต ภีมก็ก้มใบหน้าลงไปหาอีกคนอย่างไม่รีรอ ร่างสูงค่อยๆบดเบียดริมฝีปากบางอย่างแสนรัก ไม่เคยมีสักครั้งที่เค้าจะหยุดความปรารถนาของตัวเองที่มีต่อร่างกายนี้ได้เลย ยิ่งสัมผัสมากเท่าไหร่ ความต้องการก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นทุกวัน

“อื้อ... ภีม” นัทเผลอครางออกมาเมื่อริมฝีปากอุ่นไซร้ผ่านซอกคอลงมายังเนินอกพร้อมทั้งทิ้งร่องรอยแสดงความเป็นเจ้าของไว้ทุกพื้นที่ที่สำรวจ อาภรณ์ที่สวมใส่อยู่ก็ไม่รู้ว่าโดนอีกคนถอดออกไปตอนไหน ฝ่ามือร้อนๆที่ตามมากอบกุมทรวงอกอิ่มอีกข้างยิ่งเพิ่มความรู้สึกเสียวซ่านทรมานให้มากขึ้น สองมือที่เคยผลักไสกลับลูบไล้ท้ายทอยของอีกคนเพื่อบรรเทาอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมา

“คนดีของภีม สวยที่สุดเลยรู้มั้ยคะ” ภีมถอนใบหน้าขึ้นมามองสบตากับคนรัก ก่อนจะไล่มองสำรวจร่างเปลือยเปล่าตรงหน้าอีกครั้ง สายตาคู่นี้ยิ่งทำให้เจ้าของเรือนร่างหน้าแดงมากกว่าเดิมจนต้องหลบสายตาหันไปมองฝาผนังแทน

ภีมยิ้มเมื่อเห็นอาการเขินอายของคนรัก ขนาดมีอะไรด้วยกันมาก็ตั้งหลายครั้งแล้วนะ แต่นัทก็ยังไม่กล้าสบตาและมองเค้าตรงๆสักที ยิ่งเค้ามองนานอีกคนก็ยิ่งอาย ภีมก็เลยลดช่องว่างระหว่างกันโดยการโฉบใบหน้าลงไปหาริมฝีปากบางนั้นอีกครั้งตักตวงความหอมหวานเนิ่นนาน มือข้างหนึ่งก็ลูบไล้ผ่านเอวบางลงไปยังสะโพก ทุกพื้นที่ที่ฝ่ามือของภีมลากผ่านกลับปลุกให้ขนอ่อนลุกขึ้นตั้งชัน ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นๆนั้นจะตามลงไปสัมผัสร่างบอบบางนั้นบ้าง ภีมค่อยๆไล้รีมฝีปากและจมูกสูดดมกลิ่มหอมที่หลงใหลจนถึงปลายเท้าของคนรักและวกกลับมายังแกนกลางของกายสาว จับเรียวขายาวให้แยกออกจากกันและก้มลงไปใช้ลิ้นตวัดโลมเลียดื่มกินน้ำหวานที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย ดับกระหายให้แก่นักเดินทางผู้หิวโหยเช่นภีม

“อ๊ะ อื้อ ภีม” ร่างบางพยายามบิดกายหนี แต่ก็โดนสองมือของภีมกดขาให้แนบกับเตียงนอน ยิ่งคนด้านล่างเพิ่มความเร็วมากขึ้นเท่าไหร่ นัทก็ยิ่งรู้สึกทรมานมากขึ้นเท่านั้น

“อื้อภีม นัทไม่ไหวแล้ว อย่าแกล้งกันอีกเลยนะคะที่รัก” ถ้อยคำอ้อนวอนจากคนรักที่นานๆครั้งจะเอ่ยให้ได้ยินทำให้ภีมยอมละริมฝีปากจากเบื้องล่างขึ้นไปประกบจูบในขณะเดียวกันกับที่ค่อยๆทาบตัวบนร่างบางจนไม่เหลือช่องว่างใดๆระหว่างกัน

“จากนี้ไป ผู้หญิงที่จะทำให้ภีมรักและพร้อมจะดูแลไปตลอดชีวิต มีเพียงนัทคนเดียวเท่านั้นนะคะ” ภีมกระซิบเบาๆข้างหูก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกบดเบียดร่างบางตามอารมณ์และความต้องการของทั้งสอง จับจูงคนรักไปยังดินแดนสวยงามที่มีเพียงเราสองคนเท่านั้น





“โอ๊ย...ปวดหัวชิบ กี่โมงแล้ววะเนี่ย” เมย์ฟื้นขึ้นมาเป็นคนแรกหลังจากจบงานฉลองเมื่อคืน กวาดสายตามองไปรอบๆห้องก็พบว่าตัวเองนอนหลับอยู่บนโซฟา ในขณะที่หมอปันนอนอยู่บนโซฟาอีกตัว ตามพื้นห้องก็มีร่างของโก้ และพี่ๆในวงของภีมนอนกองกันอยู่

“โห สภาพแต่ละคน อย่างเละเลยนะ” เมย์ส่ายศีรษะไล่ความมึนงง แก้วกาแฟหอมกรุ่นลอยมาอยู่ตรงหน้า ให้เมย์มองไล่ไปตามมือขาวบางจนเห็นใบหน้าของเจ้าของยืนทำหน้านิ่งอยู่ข้างๆ

“กาแฟดำค่ะ จะได้ตาสว่าง” ท่าทางการเอาใจเหมือนเป็นห่วงที่มาพร้อมกับน้ำเสียงและสายตาดุๆ ทำให้เมย์ค่อยๆเอื้อมมือไปรับพลางยิ้มแหยๆ

“แหะๆ นานๆจะได้รวมพลพร้อมหน้าพร้อมตากันนะจ๊ะ ก็เลยหนักไปหน่อย” เมย์ยกกาแฟขึ้นจิบ สายตาก็แอบชำเลืองมองคนรักไปด้วย

“เหรอคะ สภาพแต่ละคนดูไม่ได้เลยนะ” ไอซ์ยังคงส่งสายตาดุมาให้อย่างต่อเนื่องทำเอาเมย์ชักฝืดคอ

“แล้วนี่เมื่อคืนไอซ์นอนที่ไหนเหรอคะ” เมย์รีบเปลี่ยนเรื่องคุยหวังรอดจากสถาณการณ์นี้

“นอนในห้องกับชั้นไง ก็พวกแกเล่นเมาเหมือนสี่ขากันซะขนาดนั้น ชั้นก็เลยพาน้องไอซ์กับหมอน้ำไปนอนในห้อง และทิ้งให้พวกแกนอนกองกันอยู่ข้างนอกนี่แหละ” นกที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนพร้อมหมอน้ำตอบคำถามนี้แทน ยิ่งได้เห็นสภาพห้องที่เละ และร่างของทั้ง 6 คนก็ถึงกับส่ายหน้า

“แหม หนีไปนอนสบายเลยนะแก ทิ้งให้ชั้นนอนขดอยู่บนโซฟาเนี่ย ปวดหลังจะตาย” เมย์แกล้งบ่นเพื่อน พร้อมๆกับใช้เท้าเขี่ยขาของหมอปันให้รู้สึกตัว

“อะแน่นอน ขืนให้ชั้นแบกพวกแกไปนอนหลังหักกันพอดี ปล่อยไว้อย่างนี้แหละดีแล้ว” นกยิ้มรับและหัวเราะกับท่าทางของหมอปันที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก็เจอกับสายตาดุของหมอน้ำจนตกใจกลิ้งหล่นลงมาจากโซฟา

“โอ๊ย” หมอปันร้องโอดโอยรู้สึกเคล็ดขัดยอกไปทั้งตัว

“หมอมีหน้าที่ดูแลและรักษาสุขภาพของคนอื่นๆ รวมทั้งของตัวเองด้วยนะคะปัน” เสียงหวานๆเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่ทุกคำพูดกลับทำให้อีกคนหน้ายิ่งเหวอขึ้นไปอีก

“เอ่อ...ขอโทษค่ะ ปกติปันก็ไม่ได้ดื่มหนักแบบนี้หรอก” ปันลุกขึ้นนั่งส่งสายตาสำนึกผิดให้ เธอรู้ว่าอีกคนไม่ชอบให้เธอแตะต้องเครื่องดื่มมึนเมาสักเท่าไหร่

“โอ๊ย...เพื่อนชั้นแต่ละคน เข้าสมาคมกันหมดเลยนะ หิวแล้วอ่ะ สาวๆเราไปหาอะไรทานกันดีกว่ามั้ยคะ” นกแซวเพื่อนๆที่ต่อหน้าคนรักทำตัวเหมือนลูกแมวเชื่องๆกันทุกคน

“ให้เวลา 10นาที อาบน้ำแต่งตัวแล้วไปเจอกันที่ห้องอาหารนะคะ” ไอซ์พูดจบก็เดินออกไปพร้อมกับนก

“ปันด้วยนะคะ” หมอน้ำกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะเดินตามอีก2สาวไป

“ซวยแล้ว เพราะแกเลยไอ้เมย์” ปันรีบลุกตามคำบัญชาทันที

“จะมาโทษชั้นไม่ได้นะเว้ย แกดื่มเองนะ โอ๊ยๆ แยกย้ายกันไปคนละห้องเลยเว้ย เดี๋ยวไม่ทัน” เมย์และปันรีบแยกย้ายกันเข้าไปในห้องนอนเพื่อจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อยทันตามกำหนดเวลาที่คนรักตั้งไว้




“แหม...ตรงเวลากันดีจังนะหนุ่มๆ” นกเอ่ยแซวเพื่อนสาวหล่อทั้งสองที่รีบวิ่งกันเข้ามาภายในห้องอาหาร

“จะซ้อมไปแข่งวิ่งที่ไหนกันเนี่ย” พี่มินนี่ซึ่งนั่งร่วมวงทานอาหารเช้ากับ3สาว ตกใจกับท่าทางของทั้งสองที่บัดนี้กำลังแข่งกันนั่งเหนื่อยหอบอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ก็...แฮกๆ...พวกเรา...หิวไง หิวข้าวมากเลย ใช่มั้ยปัน” เมย์หันไปพยักหน้ากับเพื่อนให้เออออตาม

“ใช่ๆ หิวมากเลย มีอะไรทานบ้างคะ” ปันหันมาถามคนรักพร้อมรอยยิ้ม แต่อีกคนไม่ยิ้มตอบ รอยยิ้มที่ส่งให้จึงค่อยๆหุบลง

“แหม หน้าซีดกันเชียว ดูนู่นซะก่อน” นกแซวเพื่อนก่อนจะชี้ให้ดูอาหารที่พนักงานกำลังยกมาเสิร์ฟ พอเห็นว่าเป็นของโปรดของทั้งคู่ รอยยิ้มก็กลับมาฉายอยู่บนใบหน้าของเมย์และปันอีกครั้ง

“น่ารักที่สุดเลยค่ะ” เมย์ชมคนรักที่สั่งของโปรดมาให้

“รีบทานเลย มัวแต่พูดมากกันอยู่นั่นแหละ” ไอซ์ทำเป็นไม่สนใจคำชมก้มหน้าก้มตาทานอาหารตรงหน้าต่อ เมย์และปันเลยแอบสบสายตากันก่อนจะลงมือทานอาหาร... แฟนพวกเค้าปากแข็งแต่ใจอ่อนแบบนี้ แล้วพวกเค้าจะไปไหนรอด

“เออ...ไอ้โอมมันพาแพทกลับกรุงเทพไปแล้วนะ” นกเล่าให้เพื่อนฟังเพราะเธอเจอกับโอมตอนที่กำลังเดินมาที่นี่ โอมก็เลยมาบอกลา

“แล้วมันเคลียร์กับแพทเรียบร้อยแล้วเหรอวะ” เมย์ถามต่อในสิ่งที่อยากรู้

“ก็ไม่รู้เหมือนกัน ชั้นไม่ได้เจอแพทว่ะ โอมก็ไม่ได้เล่าอะไรให้ฟัง บอกเสร็จก็ไปเลย” นกบอกข้อมูลเท่าที่รู้ให้ฟังจนหมด

“สงสัยยังเคลียร์กันไม่จบแน่เลยวะ โอมมันเลยพาแพทกลับไปก่อนแบบนี้” ปันวิเคราะห์ความน่าจะเป็นของเหตุการณ์

“คงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของโอมมันแล้วล่ะ ก็หวังว่ามันจะจบปัญหาทุกอย่างได้ด้วยดีนะ ไอ้ภีมมันจะได้มีความสุขกับเค้าซะที” เมย์อดห่วงเพื่อนไม่ได้

“แล้วนี่ภีมกับนัทออกมากันรึยังคะพี่มินนี่” ปันหันไปถามผู้จัดการของนางแอกสาว

“ยังเลยจ๊ะ หายกันไปทั้งคู่เลยตั้งแต่เมื่อคืน สงสัยยังไม่ตื่นกันมั้ง คงหนัก...” พี่มินนี่พูดแซวให้ที่เหลือหัวเราะตาม

“เอ...หรือว่าพวกเราจะยกพลไปปลุกกันดีมั้ยพี่” เมย์เสนอความเห็น

“พี่เมย์ หยุดเลยนะคะ ไม่ต้องคิดไปแกล้งเค้าเลยนะ” ไอซ์รีบปรามคนรัก ก็รู้นะว่าภีมกับเมย์สนิทกันมากและมักจะแกล้งกันแรงๆเป็นประจำ แต่ครั้งนี้เธอต้องห้ามเพราะคนที่จะอายหากโดนแกล้งน่าจะเป็นพี่นัทมากกว่า

“พี่แค่พูดเล่นๆนะจ๊ะ ไม่ทำจริงๆหรอก งั้นเรามาทานข้าวกันต่อดีกว่านะ” เมย์รีบแก้ตัวจนคนอื่นๆขำ

“โห...ป๊อด นี่หว่า” ปันแซวเพื่อน

“แกก็ไปปลุกภีมเองดิ ไอ้คนแน่จริง” เมย์สวนกลับมาบ้าง

“เรื่องอะไร เดี๋ยวมันก็ตื่นเองแหละ” ปันรีบปฏิเสธเพราะสายตาของคนรักที่มองมา

“โถ่ ป๊อดเหมือนกันแหละวะ ฮะฮะฮะ” เมย์หัวเราะขำกับท่าทางเพื่อนที่เกรงใจคนข้างๆไม่แพ้กัน


_____________________________________________________________



Share |

By : นนทกร(N)    Date : 12 Sep 2014 01:12    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 488726 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ นนทกร(N) ตั้งกระทู้ 73 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ นนทกร(N) ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 488515   Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 28
 488514   Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 28
 488310   Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 27
 488275   Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 26
 488236   Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 25
 488189   Oo+++ Melody of Love ทำนองรัก...จังหวะหัวใจ+++oO ตอนที่ 24
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ นนทกร(N) เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด ทุกๆ กระทู้ )
Light Mode : เป็น บอร์ด ที่จะไม่แสดง comment อ่านข้อความอย่างเดียว เท่านั้น !!
หากต้องการ อ่าน comment ของกระทู้นี้ Click ที่นี่


 


Mobile Zone
SMS MMS Logo

บ้านทอมดี้

น่ารัก ดอท คอม www.narak.com ศูนย์รวม ความน่ารัก

ทอมดี้น่ารัก ศูนย์รวมทอมกะดี้

board.narak.com
Google
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. ทุกความคิดเห็น จะถูกส่งขึ้นระบบ โดยอัตโนมัติ เพื่อการแลกเปลี่ยน โดยอิสระ ทางเวป ไม่ขอรับผิดชอบ ข้อความที่อยู่ในนี้ ว่า มี ความเชื่อถือ - มากน้อย แค่ไหน โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการเยี่ยมชมของผู้เยี่ยมชม เป็นตัวแยกแยะความถูก-ความผิด ของข้อมูล
2. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
3. ผู้จัดทำ และ ทีมงาน ขอสงวนสิทธิ์ ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. หากคัดลอก บทความและเนื้อหา จากที่ใด ขอความร่วมมือ ลง Credit ให้กับ ที่มาด้วย หรือเพื่อให้ทีมงานง่ายต่อ การตรวจสอบ หากมี การละเมิดลิขสิทธิ์ ทางทีมงานจะขอลบออกจากระบบ

ผู้สนับสนุน : งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท | รถมือสอง | รถยนต์มือสอง
หวย สถิติหวย ตรวจหวย ใบตรวจหวย ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล | Directory | จตุคามรามเทพ | game games
HIV AIDS | เกม เกมส์ เกมส์แต่งตัว เกมส์ทำอาหาร เกมส์ปลูกผัก | Wallpaper Mazda3 | Barbie
CheckDomain Check IP-address | Speed Test | Job | รหัสไปรษณีย์ คำขวัญจังหวัด
เกมส์เต้น | เกมส์ต่อสู้ | เกมส์บุรุษพยาบาล | ดูหนัง

Copyright © Since March 2005 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha


Content Share
www.kapook.com
เรื่องเด่น ประเด็นร้อน บันเทิง กีฬา ที่นี่เลย
Kapook Men รวมเรื่องน่ารู้ของผู้ชาย คลิกเลย
เรื่องย่อละครทองเนื้อเก้า
DIY สร้อยคอจากดินสอสี
7 เคล็ดลับ เติมชีวิตเซ็กส์หลังคลอดให้เร่าร้อนกว่าที่เป็น
ท่ายาก เน้น ๆ เมื่อเหล่าดาราเล่นโยคะท่ายาก จะแซบแค่ไหนมาดูกัน
ทรงผมที่เหมาะกับชุดราตรีสั้น เรียบหรูดูดี เซ็กซี่มีสไตล์
เสื้อชีฟอง แฟชั่นเซตนี้หวานสดใส น่าใส่ทุกแบบ
สวยไม่สร่าง ! ดารารุ่นใหญ่ที่ยังสวยเด้ง เป๊ะทุกองศา
รวมอินสตาแกรมดารา นักร้อง คลิกเลย !!!