บ้านทอมดี้ มิตรภาพ ที่ อบอุ่น
บ้านทอมดี้  |  ทอมดี้ น่ารัก |  หาเพื่อน |  คลับ คนน่ารัก  |  ห้องคุยสด Tomdy Chat |  กระดานข่าว |  น่ารักดอทคอม  |  สมัครสมาชิก      

หาแฟนต่างชาติ

Light Mode : เป็น บอร์ด ที่จะไม่แสดง comment อ่านข้อความอย่างเดียว เท่านั้น !!
Member
Profile ของ เนยแข็ง
เนยแข็ง
Level : 0
ส่งจดหมายถึง เนยแข็ง IP-address : 1.46.7.203
SpeedTest

speedtest

รักลวง บทที่ ๑๙ : ห้องว่างให้เช่า !
รักลวง
บทที่ ๑๙ : ห้องว่างให้เช่า !

“ไปหาอะไรทานกันเถอะยายป๋องแป้งฉันหิวจะแย่แล้ว ทานเสร็จจะได้ไปหาหอพักใหม่ด้วย หรือเธอจะพักที่เดิม” เสียงของมีนาดังขึ้นในขณะที่ป๋องแป้งกำลังนั่งไม่สบายใจอยู่บนโซฟาตัวเดิม


“น้าเพลงยังไม่เสร็จงานไม่ใช่เหรอ แล้ว...” ป๋องแป้งถามในขณะที่เธอหันไปมองแล้วพบว่าวีรากานต์ยังนั่งทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด


“ไม่เป็นไรจ๊ะน้าเคลียร์งานเสร็จแล้วห่วงแต่เรื่องของนายธนัทชัยนี่แหละจ๊ะ แต่น้าว่าเราไปหาอะไรทานกันหน่อยก็ดี บางทีมันอาจจะไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นอย่างที่เรากำลังกังวลก็ได้” วีรากานต์เก็บเอกสารบนโต๊ะทำงานให้เป็นระเบียบก่อนเดินนำหน้าหญิงสาวทั้งสองคนออกไปจากห้องทำงานของตนเอง


“ทานอะไรดียายหนู” วีรากานต์หันมาถามหลานสาวซึ่งนั่งอยู่เบาะหน้าข้างๆคนขับ ในขณะที่เขาขับรถออกมาจากบริษัทของตนเองมาได้สักพักแล้ว


“อะไรก็ได้ค่ะน้าเพลง ที่รสชาติไม่แย่จนเกินไปนัก” มีนาบอกกับน้าสาว


“หนูป๋องแป้งล่ะจ๊ะจะทานอะไร” ถามพร้อมกับชำเลืองสายตามายังป๋องแป้งซึ่งนั่งเหม่ออยู่ทางเบาะหลัง


“น้าเพลงว่าอะไรนะคะ” ป๋องแป้งถามออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่ว


“น้าถามว่าหนูป๋องแป้งจะทานอะไรจ๊ะ”

“แล้วแต่มีนากับน้าเพลงเลยค่ะ แป้งทานได้ทั้งนั้น” ป๋องแป้งตัดความกังวลออกจากใจก่อนจะตอบคำถามพร้อมส่งยิ้มหวานไปให้สาวหล่อหน้าตาคมคายซึ่งทำหน้าที่พลขับ


“ถ้าอย่างนั้น น้าจะพาไปร้านหนึ่ง สะอาด บรรยากาศร่มรื่น แถมอาหารก็อร่อยมากๆ ทั้งยายหนูและหนูป๋องแป้งต้องชอบแน่ๆ”


วีรากานต์พูดก่อนจะขับรถออกนอกเส้นทางไปตามคอนกรีตเส้นเล็กๆที่สัญจรไปมาได้เพียงสองเลน เพียงมานานก็มาจอดยังหน้าร้านอาหารร้านหนึ่ง ซึ่งมีป้ายหน้าร้าน ระบุชื่อ ‘ครัวคุณพลอย’ ร้านอาหารริมคลองชลประทาน ในบรรยากาศอันแสนจะร่มรื่น ลมพัดเย็นสบาย ตกแต่งด้วยต้นไม้และดอกไม้สวยๆหลากสีสัน


วีรากานต์พาหญิงสาวทั้งเดินลอดซุ้มประตูไม้เลื้อยไปยังตัวร้าน พนักงานสาวสวยกล่าวต้อนรับพร้อมพนมมือไหว้หญิงสาวทั้งสามด้วยรอยยิ้มแสดงไมตรีจิต สาวหล่อหน้าใสยิ้มตอบก่อนจะเดินนำสองสาวไปตามทางเดินหินอ่อนแผ่นไม่ใหญ่นักไปยังกระท่อมหลังน้อยหลังหนึ่งแล้วเดินเข้าไปภายในกระท่อมดังกล่าว


“ร้านนี้ร่มรื่นดีนะคะ” มีนาเดินตามน้าสาวเข้าไปภายในกระท่อมดังกล่าว ในขณะที่ป๋องแป้งยังคงเพลิดเพลินกับบรรยากาศของร้าน


“เมนูอาหารค่ะ” หญิงสาวหน้าแฉล้มซึ่งเป็นพนักงานของร้านอาหารแห่งนี้เดินเข้ามาทักทายพร้อมกับนำรายการอาหารมาให้ ในมือของหญิงสาวถือกระดาษ - ปากกาเตรียมพร้อมที่จะจดรายการอาหาร


เมนูอาหารของร้านมีหลากหลายมากมาย ทั้งอาหารไทย, อาหารอีสานพื้นเมือง, อาหารฝรั่ง, ซึ่งล้วนแล้วแต่มีหน้าตาและสีสันชวนลิ้มลองยิ่งนัก สองน้าหลานช่วยกันเลือกรายการอาหารซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาหารที่ป๋องแป้งชอบรับประทานแทบทั้งสิ้น


“หนูป๋องแป้งทานข้าวได้แล้วจ๊ะ” เสียงเรียกของผู้เป็นน้าสาวของเพื่อนสนิทซึ่งเดินมาตามเธอเมื่ออาหารที่สั่งไปได้นำมาเสิร์ฟพร้อมแล้ว ทำให้ป๋องแป้งรีบเดินตามเขาเข้าไปในกระท่อมดังกล่าว


อาหารบนโต๊ะอาหารมีหลายอย่าง ล้วนแล้วแต่น่ารับประทานทั้งสิ้น ทั้งแกงมัสมั่นสีสวยรสกลมกล่อม ต้มยำกุ้งน้ำข้นรสชาติจัดจ้าน สลัดกุ้งทอดกุ้งตัวโตทอดกรอบๆทานกับผัดสดๆหวานกรอบอร่อยล้ำเมื่อราดด้วยความเข้มข้นจากน้ำสลัด และปลาทับทิมนึ่งมะนาว แซลมอนย่างเนยวาซาบิ ส่วนของหวานเป็นทับทิมกรอบสีสวยและลอดช่องน้ำกะทิหวานมัน ป๋องแป้งมองอาหารดังกล่าวอย่าละลานตายิ่งนัก


“ว้าว ! น่าทานทั้งนั้นเลยค่ะน้าเพลง” ป๋องแป้งพูดพร้อมนั่งลงยังเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้ามกับวีรากานต์


“น่าทานก็ทานเยอะๆนะจ๊ะ ทานข้าวกันดีกว่าจ๊ะยายมีนาหิวแย่แล้ว” สาวหล่อหน้าคมกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม


“ค่ะ” ป๋องแป้งยิ้มรับ ก่อนรับประทานอาหารร่วมกันกับสองน้าหลานอย่างเอร็ดอร่อย


หลังจากอิ่มหนำกับอาหารมื้ออร่อย วีรากานต์ได้ขับรถพาป๋องแป้งและมีนาตระเวนหาพอพักในซอยหลังมหาวิทยาลัยที่สองสาวเรียนอยู่ แต่ติดต่อหอพักใดก็ไม่มีห้องว่างเลยแม้แห่งเดียว จนพระอาทิตย์เกือบจะลับขอบฟ้าสายตาของสองสาวกวาดไปทั่วสองข้างทางเพื่อมองหาหอพักหรือบ้านเช่าสักแห่ง แล้วมีนาก็มองเห็นนักศึกษาหญิงคนหนึ่งกำลังเดินอยู่ข้างทางเธอจึงบอกให้น้าสาวชะลอรถเพื่อที่เธอจะได้ถามไถ่ เมื่อวีรากานต์จอดรถให้แล้วแล้วเธอจึงลดกระจก


“คุณคะ เราขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมคะ”


“มีอะไรเหรอคะ?” นักศึกษาคนนั้นหันมามองก่อนยิ้มให้


“คุณพอจะทราบหรือไม่ว่าหอพักไหนมีห้องว่างบ้างคะ”


“เดี๋ยวมึง เอ๊ย! คุณ ลองขับรถไปเรื่อยๆนะคะ จะมีหอพักซึ่งอยู่ตรงข้ามร้ายสะดวกซื้อ ชื่อหอพักหญิง ‘แก้วมณี’ พอดีเพื่อนของเราเพิ่งย้ายออกมาเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้อาจจะยังว่าง คุณลองไปติดต่อก็แล้วกันนะคะ” นักศึกษาหญิงกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเป็นกันเอง


“ขอบคุณนะคะ ว่าแต่คุณที่หอพักไหนคะถ้าไม่รังเกียจ ดิฉันจะไปส่งค่ะ” มีนากล่าวขอบคุณในความมีน้ำใจของนักศึกษาสาวแต่เมื่อเธอหันมาอีกทีหล่อนก็ได้หายไปแล้ว เธอพยายามมองหาทั่วทั้งบริเวณนั้นแต่ไม่พบ “เขาหายไปไหนแล้วคะน้าเพลง”

“น้าว่าเขาคงเดินเข้าไปในหอพักใดหอพักหนึ่งแล้วก็ได้จ๊ะยายหนู หอพักแถวนี้เยอะเหลือเกินต่างจากเมื่อก่อนมากทีเดียว” พูดจบวีรากานต์ก็ออกรถเพื่อไปยังหอพักที่หญิงสาวแนะนำ


ในขณะที่ป๋องแป้งซึ่งนั่งอยู่เบาะหลังได้แต่ประหลาดใจ มีนากับวีรากานต์พูดถึงใคร ในเมื่อเธอมองอยู่ตลอดเวลาแต่ไม่เห็นว่ามีนักศึกษาหญิงเดินอยู่ตรงนั้นสักคนแม้จะพยายามมองหาสักเพียงใด...


ระหว่างนั้นเองป๋องแป้งก็สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกทางฝั่งขวาของเบาะนั่งและความยวบลงของเบาะคล้ายกับมีคนมานั่งข้างๆ หญิงสาวตัวเย็นเฉียบสัมผัสได้ถึงความผิดปรกติที่เกิดขึ้นภายในรถ ในขณะที่วีรากานต์และมีนายังสอดส่ายสายตาหาหอพักดังกล่าวไม่ได้รับรู้ถึงความผิดปรกติที่เกิดขึ้นแม้เพียงสักนิด


เพียงไม่นานนักวีรากานต์ก็ขับรถมาถึงหอพักหญิง ‘แก้วมณี’ หอพักซึ่งนักศึกษาคนนั้นได้บอกเอาไว้


“หอนี้หรือเปล่าคะน้าเพลง,ยายป๋องแป้ง” มีนาชี้มือบอก ทำให้ป๋องแป้งมองตาม หอพักแห่งนี้เป็นหอพักสูงสี่ชั้นสวยงามมากมีหลายตึกอยู่ในบริเวณเดียวกัน ตัวตึกทาสีแตกต่างกันออกไปคล้ายลูกกวาด บริเวณหอพักปลูกต้นไม้และดอกไม้ไว้อย่างสวยงามคล้ายอพาร์ตเมนต์หรูมากกว่าจะเป็นหอพักนักศึกษา


ตัวอาคารตกแต่งสไตล์พื้นเมืองปูกระเบื้องขัดมัน พนักงานแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมลายพื้นเมืองผสมลายไทยงดงามหรูหรา วีรากานต์จึงจอดรถยนต์ไว้ข้างหอพักแล้วเดินนำสองสาวเข้าไปข้างในเพื่อติดต่อขอเช่าห้องพัก


“สวัสดีค่ะ ดิฉันพาหลานสาวมาติดต่อขอเช่าห้องพัก ไม่ทราบว่าที่นี่มีห้องพักว่างหรือเปล่าคะ” วีรากานต์เดินเข้าไปถามพนักงานตรงหน้าเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของหอพัก


“สวัสดีค่ะ หอพักหญิง ‘แก้วมณี’ ยินดีต้อนรับค่ะ หอพักของเรามีห้องว่างแต่ห้องพักไม่ว่างแล้วค่ะ” พนักงานสาวหน้าคมกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเบาหวิวคล้ายไม่แน่ใจนัก


“เอ่อ...มีห้องว่างแต่ห้องพักไม่ว่าง หมายความว่าอย่างไรคะ ?” ป๋องแป้งถามขึ้นมาในสิ่งที่เธอได้ยิน เธอฟังผิดไปหรือพนักงานสาวพูดผิดกันหนอ


“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เกดจ๊ะห้อง ๒๑๒ ตึกฟ้าใสโทรมาบอกว่าน้ำไม่ไหล เกดช่วยพาช่างประปาไปเช็คทีนะ ทางนี้เดี๋ยวพี่จะดูแลเอง” พนักงานสาวอีกคนเดินเข้ามารับหน้า


“ค่ะ” พนักงานสาวหน้าคมเดินออกไปแล้วแต่ยังมิวายหันมามองทางนี้


“ตกลงมีห้องว่างหรือเปล่าคะ ?” วีรากานต์ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


“ว่างสิคะว่าง หอพักของเรามีหลายตึกจึงมีห้องว่างแน่นอนค่ะ หอพักของเราแบ่งออกเป็นหลายตึกตามราคาและความสะดวกสบายของห้องพัก ต้องการห้องพักแบบไหนเชิญนั่งทางด้านนี้ก่อนค่ะ จะได้คุยเรื่องรายละเอียดของห้องพัก” พนักงานสาวสวยเชื้อเชิญหญิงสาวทั้งสามคนนั่งลงที่โซฟาตัวงามอีกด้านของเคาน์เตอร์ หล่อนนำโบชัวร์แสดงรายละเอียดของหอพักแต่ละตึกมาให้ดูพร้อมกับกล่าวแนะนำห้องพักไปด้วย


“ดิฉันอยากได้ห้องพักที่สะดวกสบาย เฟอร์นิเจอร์ครบครัน ที่สำคัญต้องมีห้องน้ำในตัวค่ะ”


“หอพักของเรามีห้องน้ำในตัวทุกห้องค่ะเพื่อความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย เรายังมีพนักงานคอยดูแลและรักษาความปลอดภัยตลอด ๒๔ ชั่วโมง ที่จอดรถเป็นสัดส่วนรับประกันรถหายด้วยค่ะ ภายในห้องมีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน ทั้งโต๊ะเครื่องแป้ง, เตียงนอนมาตรฐานขนาด 6 ฟุตและแบบตียงคู่ , ตู้เสื้อผ้า, เครื่องปรับอากาศ, เครื่องทำน้ำอุ่น, ฟรีอินเทอร์เน็ตและเคเบิ้ลทีวี ๗๐ ช่อง และภายในหอพักของเรายังมีร้านซักรีดเสื้อผ้าซึ่งรับซักรีดเสื้อผ้าของนักศึกษาในหอพักเท่านั้นทั้งรายชิ้นและเหมารายเดือนและยังมีร้านอาหารหรูรสชาติเยี่ยมราคาไม่แพงจนเกินไปสามารถสั่งมาทานในห้องได้ด้วยค่ะ นอกจากนี้หอพักเราอยู่ใกล้ร้านสะดวกซื้อและร้านค้าหลายร้านด้วยค่ะ” พนักงานสาวหน้าสวยอธิบายยืดยาวถึงความสะดวกสบายของหอพักของตน


“ราคาค่าห้องเดือนละเท่าไหร่คะ” ป๋องแป้งถามถึงราคาของห้องพัก


“ราคาค่าห้องเดือนละ ๓๗๐๐ แต่ทางเราลดให้เหลือ ๒๒๐๐ บาทค่ะ ทั้งถูกทั้งดีแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆนะคะ”


“ขอชมห้องพักหน่อยนะคะ”


“ห้องพักที่เฟอร์นิเจอร์ครบครันและยังมีห้องว่างคือตึกชมพูค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะพาพวกคุณไปดูห้องนะคะ” พนักงานสาวหยิบกุญแจห้องพร้อมเดินนำหน้าไปยังตึกดังกล่าว


“ห้องอยู่ชั้นไหนเหรอคะ” มีนาถามในขณะที่เดินตามพนักงานสาวเพื่อดูห้องพัก


“ชั้นสามค่ะ” พนักงานสาวเดินนำกึ่งวิ่งขึ้นบันไดซึ่งอยู่กลางตึก สามสาววิ่งตามขึ้นไปชั้นสอง แต่แล้วป๋องแป้งกลับเห็นพนักงานสาววิ่งเข้าไปในห้องๆหนึ่ง พร้อมกับเข้าไปข้างในแล้วปิดประตูดังปัง !


เธอจึงเดินตามพนักงานไปยังห้องนั้น และพบว่าในห้องนั้น คือ ห้อง ๒๐๔ แต่หน้าประตูกลับล็อคกุญแจและมีโซ่คล้องอยู่ ! หญิงสาวหน้าซีดตัวสั่นด้วยความตื่นตระหนกภายในห้องล็อคแน่นหนาขนาดนี้ แล้วพนักงานคนนั้นเข้าไปในห้องได้อย่างไร ความกลัวถาโถมเข้ามาจนขาแข้งสั่นไปหมดจะก้าวขาก็ก้าวไม่ออกได้แต่ยืนนิ่งยู่ที่เดิม มองรอบๆกายไม่มีใครสักคน วีรากานต์กับมีนาหายไหนกันนะ !


“อ้าว! หนูป๋องแป้งมาอยู่ที่นี่นี่เอง น้ากับยายมีนาไปรอหนูอยู่ที่ห้องพักตั้งนานไม่เห็นตามไปสักที ก็เลยลงมาตามนี่แหละจ๊ะ ไปดูห้องกันดีกว่านะ ว่าชอบไม่ชอบอย่างไร” วีรากานต์ มีนา และพนักงานสาวเดินมาหาป๋องแป้งซึ่งไม่ได้ตามขึ้นไปบนชั้นสาม หญิงสาวรีบเดินตามขึ้นไปข้างบนชั้นสามด้วยความดีใจ


‘ห้องนี้มีห้องน้ำในตัว มีโต๊ะเครื่องแป้ง, เตียงพร้อมที่นอน, ตู้เสื้อผ้า, เครื่องปรับอากาศ, เครื่องทำน้ำอุ่น, เคเบิ้ลทีวี ๗๐ ช่อง และยังกั้นเป็นสัดส่วน ส่วนห้องนั่งเล่น ส่วนห้องนอน ส่วนห้องน้ำ ส่วนห้องครัว โต๊ะทานอาหารขนาดเล็กด้วย ห้องพักหรูขนาดนี้ เดือนละ ๓๗๐๐ บาท ไม่ได้แพงเกินไปเลยสักนิดแล้วทางหอพักลดราคาทำไม’ ป๋องแป้งคิดอย่างไม่เข้าใจเมื่อขึ้นมายังห้องพักแล้ว หรือว่าจะเกี่ยวกับเหตุการณ์ประหลาดๆที่เธอพบเจอที่ชั้นสอง ห้อง ๒๐๔ หรือเปล่านะ


“ว่าไงป๋องแป้ง เธอชอบห้องนี้หรือเปล่า สำหรับฉันชอบห้องนี้มากๆเลย เพราะห้องพักดีๆแบบนี้คงหาไม่ได้ง่ายๆแน่” มีนาถามขึ้นมา แต่ป๋องแป้งก็ยังนิ่งไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ ใบหน้าของหญิงสาวในยามนี้ถอดสีคล้ายคนจะเป็นลม


“เป็นอะไรหรือแปล่าจ๊ะหนูป๋องแป้ง หน้าซีดเชียว” วีรากานต์ถามขึ้นมาด้วยความห่วงใย


“เปล่าค่ะน้าเพลง ถ้ามีนาชอบห้องนี้ เราก็เช่าห้องนี้กันก็ได้ค่ะ อย่างที่มีนาบอกห้องพักดีๆแบบนี้หายากค่ะ” ป๋องแป้งตอบด้วยรอยยิ้มหวาน เธอพยายามตัดความกังวลออกไปจากจิตใจ


“จริงนะแป้ง ถ้าอย่างนั้นเราตกลงเช่าห้องนี้ค่ะ” มีนาด้วยความดีใจ เธอหันไปบอกพนักงานสาว


“ประเดี๋ยวเราลงไปทำสัญญาเช่าข้างล่างกันนะคะ เชิญค่ะ” พนักงานสาวกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนเดินนำหญิงสาวทั้งสาวออกไปห้อง


“ค่ะ” มีนารับคำก่อนรีบเดินตามพนักงานสาวออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว


“หนูป๋องแป้งมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าจ๊ะ บอกน้าได้นะคะ” สาวหล่อหน้าหวานหันมาถามสาวน้อยหน้าใสขณะเดินเคียงคู่กันลงมาชั้นล่างของหอพัก


“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แป้งแค่คิดมากเรื่องคุณธนัทชัยเท่านั้นค่ะ เรารีบลงไปดีกว่าค่ะจะได้ทำสัญญาเช่าเสียที”


“หนูไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยววันพรุ่งนี้เราค่อยไปพูดกับเขาอีกทีเขาน่าจะฟังเราบ้าง” วีรากานต์พูดปลอบใจหญิงสาว เขาไม่อยากให้เธอไม่สบายใจอย่างนี้เลย เป็นความห่วงใยซึ่งก่อตัวภายในหัวใจของสาวหล่อ ผู้ซึ่งทั้งหัวใจยังรักและยังรอคนรักซึ่งหายหน้าไปนับสิบปี


เมื่อหนึ่งสาวหล่อกับหนึ่งสาวสวยลงมาถึงชั้นล่างก็พบว่ามีนาได้เข้าไปคุยรายละเอียด
สัญญาเช่ากับพนักงานสาวที่โซฟาตัวงามอีกด้านของเคาน์เตอร์ตัวเดิม หลังจากทำสัญญาเช่าเรียบร้อยแล้ว วีรากานต์จึงนัดแนะกับพนักงานว่าจะเขาจะพาสองสาวรุ่นหลานเข้าพักในวันจันทร์ที่จะถึงนี้


“เดี๋ยวดิฉันจะให้แม้บ้านทำความสะอาดไว้รอนะคะ สวัสดีค่ะ” พนักงานสาวพนมมือไหว้ด้วยความนอบน้อม


“สวัสดีค่ะ” วีรากานต์รับไหว้พนักงานสาวหน้าสวยก่อนที่จะพาหญิงสาวทั้งสองออกไปจากหอพักแห่งนี้


ขณะที่รถยนต์กำลังเคลื่อนตัวออกไปจากหอพัก ป๋องแป้งได้หันหลังกลับไปมองมองหอพักดังกล่าวอีกครั้ง แต่สิ่งที่เธอเห็นทำให้หญิงสาวตกใจแทบสิ้นสติ ร่างอรชรของหญิงสาวนางหนึ่งในชุดนางรำอัปสรา หล่อนนุ่งผ้าไหมสอดดิ้นทองฉลุเชิงปักลายไทยยาวกรอมเท้า ห่มสไบเฉียงสีครีมนวลปักดิ้นทอง ใบหน้าที่งดงามผิวขาวบริสุทธิ์ผุดผ่องเปล่งประกาย ยืนอยู่บริเวณระเบียงตรงชั้นสอง ห้อง ๒๐๔ ของตึกชมพู ซึ่งสายตาของหญิงสาวคนนั้นจ้องมองมายังเธอด้วยสายตาที่เศร้าสร้อยและทุกข์ระทม...
...........................................................................................



Share |

By : เนยแข็ง    Date : 20 Apr 2014 13:02    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 488284 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ เนยแข็ง ตั้งกระทู้ 131 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ เนยแข็ง ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 488794   รักลวง บทที่ ๒๐ : ใครจะเป็นรายต่อไป ?
 488285   บทที่ ๑๘ : กูเตือนแล้วนะ !
 488284   รักลวง บทที่ ๑๙ : ห้องว่างให้เช่า !
 486012   รักลวง บทที่ ๑๗ : ความจริงของตำนานระทึกขวัญ
 484959   รักลวง บทที่ ๑๖
 484693   รักลวง บทที่ ๑๕ : ความตายที่คืบคลานเข้ามา
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ เนยแข็ง เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด ทุกๆ กระทู้ )
Light Mode : เป็น บอร์ด ที่จะไม่แสดง comment อ่านข้อความอย่างเดียว เท่านั้น !!
หากต้องการ อ่าน comment ของกระทู้นี้ Click ที่นี่


 


Mobile Zone
SMS MMS Logo

บ้านทอมดี้

น่ารัก ดอท คอม www.narak.com ศูนย์รวม ความน่ารัก

ทอมดี้น่ารัก ศูนย์รวมทอมกะดี้

board.narak.com
Google
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. ทุกความคิดเห็น จะถูกส่งขึ้นระบบ โดยอัตโนมัติ เพื่อการแลกเปลี่ยน โดยอิสระ ทางเวป ไม่ขอรับผิดชอบ ข้อความที่อยู่ในนี้ ว่า มี ความเชื่อถือ - มากน้อย แค่ไหน โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการเยี่ยมชมของผู้เยี่ยมชม เป็นตัวแยกแยะความถูก-ความผิด ของข้อมูล
2. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
3. ผู้จัดทำ และ ทีมงาน ขอสงวนสิทธิ์ ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. หากคัดลอก บทความและเนื้อหา จากที่ใด ขอความร่วมมือ ลง Credit ให้กับ ที่มาด้วย หรือเพื่อให้ทีมงานง่ายต่อ การตรวจสอบ หากมี การละเมิดลิขสิทธิ์ ทางทีมงานจะขอลบออกจากระบบ

ผู้สนับสนุน : งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท | รถมือสอง | รถยนต์มือสอง
หวย สถิติหวย ตรวจหวย ใบตรวจหวย ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล | Directory | จตุคามรามเทพ | game games
HIV AIDS | เกม เกมส์ เกมส์แต่งตัว เกมส์ทำอาหาร เกมส์ปลูกผัก | Wallpaper Mazda3 | Barbie
CheckDomain Check IP-address | Speed Test | Job | รหัสไปรษณีย์ คำขวัญจังหวัด
เกมส์เต้น | เกมส์ต่อสู้ | เกมส์บุรุษพยาบาล | ดูหนัง

Copyright © Since March 2005 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha


Content Share
www.kapook.com
เรื่องเด่น ประเด็นร้อน บันเทิง กีฬา ที่นี่เลย
Kapook Men รวมเรื่องน่ารู้ของผู้ชาย คลิกเลย
เรื่องย่อละครทองเนื้อเก้า
DIY สร้อยคอจากดินสอสี
7 เคล็ดลับ เติมชีวิตเซ็กส์หลังคลอดให้เร่าร้อนกว่าที่เป็น
ท่ายาก เน้น ๆ เมื่อเหล่าดาราเล่นโยคะท่ายาก จะแซบแค่ไหนมาดูกัน
ทรงผมที่เหมาะกับชุดราตรีสั้น เรียบหรูดูดี เซ็กซี่มีสไตล์
เสื้อชีฟอง แฟชั่นเซตนี้หวานสดใส น่าใส่ทุกแบบ
สวยไม่สร่าง ! ดารารุ่นใหญ่ที่ยังสวยเด้ง เป๊ะทุกองศา
รวมอินสตาแกรมดารา นักร้อง คลิกเลย !!!